شما به یک ضیافت دعوتید

 

چه دانشجویان تازه کار و چه مشاورانی با چندین دهه سابقه، همه و همه در مقیاس های متفاوت در مسابقات معماری شرکت می کنند. مسابقاتی که گاه کارفرمای دولتی دارند و گاه خصوصی. گاهی برای طرح های ساخته شده اند و گاهی برای طرحهایی که ساخته خواهند و یا نخواهند شد. گاهی چند برنده ی هم رتبه دارند و گاه برنده ای ندارند. گاهی سرشناسانی را به داوری می گمارند و گاه نامی از داور ندارند. گاهی نمی گویند جایزه ی طرح دقیقاً چیست و گاهی می گویند و نمی دهند. تعهداتی دارند و تعهداتی می گیرند. آن چه در این میان به چشم آمدنی است ، مجموعه ای آشفته از رفتارهای غیر حرفه ای، سلیقه ای و گاه سودجویانه است که دامنه امنیت جامعه معماری را تهدید و تحدید می کند. اگر باری آیین نامه جامع مسابقات طراحی معماری و شهرسازی مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی را مرور کنیم در می یابیم که برای بسیاری از این سوء تفاهم ها مرجع و معیار رسمی وجود دارد. قانونی هست که به دیده نمی آید و یا شاید ضمانت اجرایی لازم را ندارد. در این میان چه چیز درمان این بیماری مزمن فعالیت های حرفه ای در این مرز و بوم است؟

 

اگر نگاهی اجمالی به مسابقات چند سال اخیر داشته باشیم در می یابیم که بیشترین تبلیغ و بیشترین بازخورد این مسابقات در فضای مجازی اتفاق افتاده است. فضایی که در صورت اجماع آرای عمومی ثابت کرده توان تغییر و یا اثبات هر امر اعتباری در محدوده همین فضای مجازی را دارد. پی آمد بحث هایی که فعالان مجازی جامعه معماری ایران در ضرورت تشکیل انجمنی برای نظارت بر مسابقات معماری داشته اند، این ایده شکل گرفت که مجموعه ای از اساتید، معماران و فعالان مجازی معماری و شهرسازی بر چگونگی فرآیند مسابقات نظارت داشته باشند و برای شرکت و یا عدم شرکت در این مسابقات پیشنهاداتی داشته باشند. برای تصحیح این مشکلات به کارفرما پیشنهاد و مهلت بدهند و مسابقات را در انطباق با آیین نامه دسته بندی و ارزش گذاری کنند.

 

در تاریخ این سرزمین کسانی بوده اند که بی تقلای نام و نان، خود را وقف رشد معنوی و اخلاقی حرفه شان کرده بودند و خویش را اخوان الصفا می نامیدند. فتوت نامه هایی که در هر پیشه از معماران و بنایان و آهنگران و چیت سازان و جز آن باقی مانده است، شرح اصولی است که یکدیگر را به آن توصیه می کرده اند و فرد خاطی را پس از نصیحت از جمع خویش می راندند و بی اعتبار می دانستند. آیا نهادی جمعی و مدرن مبتنی بر اصولی توافق شده می تواند با اعتبار بخشیدن و یا بی اعتبار کردن یک مسابقه، کیفیت فعالیت حرفه ای را در جامعه معماری ارتقاء بخشد؟ نظر شما چیست؟

 

بر این اساس فتوت نامه معماران از تمامی اعضای جامعه معماری در هر سطح و سن و رشته ای تقضا دارد با بیان نظرات و پیشنهادات خود در محورهای ذیل، به شکل گیری این مجموعه یاری برساند:

آیا آیین نامه ی جامع مسابقات معماری مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی تنها معیار ما برای ارزش گذاری مسابقات معماری باشد و یا شروط و اصول دیگری نیز قابل بحث است؟ ( آیین نامه را در همین وبلاگ بخوانید)

 

چه معیاری را برای اعضای این انجمن نظارتی پیشنهاد می کنید؟ نظام انتخابی اعضا چگونه باید باشد؟

 

چه شیوه ای را برای ارزش گذاری مسابقات معماری و شهرسازی مفید و کارا می دانید؟ نمره دهی؟ سطح بندی؟ توضیحات تفصیلی؟ و یا ؟

 

چه شیوه هایی برای مشروعیت بخشی و مقبولیت بخشی این نهاد نظارتی در جامعه معماران ایرانی پیشنهاد می کنید؟

 

چه تهدیدها و یا فرصت هایی را برای چنین نهادی ممکن و محتمل می دانید؟

 

آیا این نام و این ادبیات را برای چنین مجموعه ای می پسندید یا خیر؟ و چرا؟

 

هر نظری حول محورهای فوق و یا هر  محور پیشنهادی دیگری داشته باشید، می توانید با درج آن در صفحه ی خودتان و مطلع ساختن ما و یا با ارسال آن برای درج در همین فضا، با نام یا بی نام، به اعتلای این حرکت یاری برسانید

 

مجموعه ایجاد کننده گان این فضا، هیچ حقی برای خود قائل نیستند و به محض سامان یافتن اخوان الصفا، تدوین و نظارت بر فتوت نامه را به آنان واگذار می کند.